و استهزاء سراسر مجازفت و خطا است ، چه اهتمام اهل حق در اثبات تواتر حديث غدير ، و ذكر كثرت طرق آن ، و بيان وجه دلالت آن بر امامت باثبات مجيء « مولى » بمعنى اولى از تصريحات ائمهء عربيت ، و ذكر شواهد و براهين داله بر اراده امامت است ، پس شناعت استهزاء و سخريه ، و لمز و رمز ، و غمز و همز بر ذكر كثرت طرق و اثبات تواتر اين حديث شريف خود ظاهر است كه اهتمام اهل حق و وفاق در اين باب براى شق قلوب اهل شقاق است ، كه منكرين تواتر اين حديث شريف‌اند بلكه نعوذ باللّه وقاحت [ 1 ] و صفاقت و خلاعت را بغايت قصوى رسانيده ، قدح در صحت آن آغاز مىنهند . و فظاعت استهزاء و تشنيع بر اثبات مجىء « مولى » بمعنى اولى نيز نهايت واضح است ، كه چون متعصبين جاحدين كه شاهصاحب هم تقليدشان نگذاشته‌اند ، خود را از انكار سراسر خسار باز نداشته‌اند ، اين اهتمام اهل حقّ براى قلع و قمع ، و استيصال و ابطال انكار و جحود ناقضين عهود است ، و قبح استهزاء و تمسخر بر ذكر دلائل و شواهد و قرائن دلالت حديث شريف بر امامت نيز بكمال مرتبه لائح ، زيرا كه اين مطلب اقصى ، و مرام اهم و اسنى است . و للّه الحمد و المنة كه حقير باقتفاى آثار اعلام كرام ، ادلهء قاهره ، و شواهد باهره ، و دلائل زاهره ، و حجج ظاهره ، و قرائن رزينهء لائحه ، و امارات متينهء واضحه بر دلالت اين حديث شريف بر امامت ذكر مىنمايم ، و امر حق را روشن‌تر از صبح مسفر مىگردانم ، و ألسنهء جاحدين و منكرين را لال ، و شبهات و تشكيكات مشككين را ، بابلغ وجوه استيصال

--> [ 1 ] الوقاحة و الصفاقة و الخلاعة : التهتك و ترك الحياء .